Ik las net de definitie van kindermishandeling, en vroeg me af of de werkers van bureau deze definitie uit hun hoofd kennen.
Ik denk het n.l niet, en wel om de volgende redenen:
Een moeder krijgt begeleiding van de jeugdzorg en schetst de situatie in eerste instantie minder rooskleurig, want voor de buitenwereld is het belangrijk dat de moeder aan kan tonen dat ze het niet aan kan op de manier zoals het gaat. En ja, als je zelf hulp inschakelt heb je al een streepje voor bij de heren en dames hulpverleensters die zelf veelal zonder noemenswaardige levenservaring zijn. Ik bedoel daar mee te zeggen dat ze nog vaak erg jong zijn. Maar goed....de video training wordt geadviseerd en uiteraard geaccepteerd, want een uurtje in de week kan de bewuste moeder zich nog wel gedragen, en doen alsof ze het allemaal goed bedoelt. Dat wordt zelfs door de moeder aangegeven aan de oma.
Vervolgens gaat de affectieve verwaarlozing gewoon door, wordt de kinderen ook o.a. medische zorg ontnomen, wordt de kinderen hun familie ontnomen, plassen de kinderen net zoals voor heen regelmatig in bed, terwijl ze op een leeftijd zijn dat dat eigenlijk niet meer nodig is. Inmiddels is het gezin uitgebreid met nog een aantal kinderen, waardoor de eerste twee nog meer aan hun lot worden overgelaten.
Een kind van 9 jaar, die zich gedraagt als een anorexia patiënt, een kind van 9 jaar die nog nooit een tandartspraktijk van binnen heeft gezien, laat staan naar haar gebit heft laten kijken, een kind van 7 die zelf oorontsteking heeft en niet naar de dokter mag, en zichzelf moet voorzien van oordruppeltjes, en zo kan ik nog wel even doorgaan.
En wat is de conclusie van de jeugdzorg ? Mevr is een geweldige moeder, en doet het uitstekend.
Datzelfde gezin ontrekt zich nu aan de jeugdzorg en controle's door te gaan verhuizen naar het buitenland.
Ben ik nou gek als ik vind da hier iets niet klopt ?
Gastenboek 
